jump to navigation

Blue Ocean VS The Long Tail februari 10, 2008

Posted by rvdwal in Essay.
trackback
Blue VS Long

Twee van de meest spraakmakende boeken in marketing van 2007 zijn Chris Andersons ‘The Long Tail’ en het boek ‘Blue Ocean Strategy’ van W. Chan Kim en Renee Mauborgne. De een is een martketing technishce trend/verschijnsel (the Long Tail), de ander een strategie om tot een nieuw, succesvol product te koment. Maar hoe verhouden deze twee boeken zich tot elkaar? Zijn het complementaire strategien of twee los staande verschijnselen?

The Long Tail

De Long Tail behoeft inmiddels nauwelijks nog introductie. Het boek heeft veel lof ontvangen voor het omschrijven van het economische gevolg van het wegvallen van de factor schaarste. De niche cultuur die doormiddel van internet net zo rendabel is als de mainstream, hit cultuur. Door de filtering en onbeperkte schapruimte op internet kan iedereen zijn of haar ‘niche’ producten vinden – waar vroeger deze uit de schappen werden gehaald omdat ze meer kosten dan opbrachten.

Blue Ocean Strategy

De Blue Ocean Strategy is een tactiek om, zoals het boek zelf zegt – niet de concurentie aan te gaan, maar de concurentie inrelevant te maken. Dit klinkt allemaal erg mooi, maar inweze zegt het niets anders dan op zoek te gaan naar nieuwe markten, door middel van positionering. Het opstellen van Unique Selling Points van producten zoals dat nog niet gebeurd is. De trend van vandaag (en ver daarvoor) is dat successen breed uitgemeten worden en er een hele batterij aan producenten volgt in de hoop een graantje te kunnen mee pikken, en zich verdringen rondom de bekende (grote) doelgroepen.

The Long Tail & Blue Ocean

Dit is dan ook precies waar de ‘Long Tail’ en de ‘Blue Ocean Strategy’ elkaar overlappen. Waar de Blue Ocean Strategy zich richt op het positioneren richting nieuwe markten, nieuwe niches om zo competitie te omzeilen, schrijft de Long Tail over de toenemende potentie van niche producten. De nieuwe markten zullen vooral leiden tot niche producten omdaat daar de competitie laag is, en de potentie hoog, in plaats van in de vaak keiharde concurentie in de ‘hit piek’ van de long tail – de zogenaamde ‘red oceans’.

Deze niche roducten worden met behulp van internet makellijker gevonden, en niches kunnen beter bereikt worden. Het is dus een stuk makkelijker jou eigen ‘Blue Ocean’ te vinden doormiddel van het het positioneren op kleine doelgroepen, ofh et herpositioneren van bestaande producten op doelgroepen die dit voorheen niet interessant vonden, zoals het ‘Cirque du Soleil’.

Concluderend kunnen we stellen dat de ‘Blue Ocean Strategy’ levensvatbaar is door het fenomeen zoals omschreven in de ‘Long Tail’. Waar vroeger nieuwe ‘Blue Ocean’ producten niet tot nauwelijks gevonden zouden worden door de doelgroep, is het door internet mogelijk deze aan te bieden en het juiste publiek te vinden.

Advertenties

Reacties»

No comments yet — be the first.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: