jump to navigation

Collective intelligence als businessmodel: realiteit, toekomstmuziek of utopie? februari 10, 2008

Posted by rvdwal in Essay.
1 comment so far
Collective Intelligence

De huidige economie is gecentraliseerd. In de moderne business unit structuur die het overgrote merendeel van de bedrijven hanteert ligt de taak van waarde creatie en productie volledig in handen van het bedrijf. Informatie wordt nauwelijks gedeeld met externe partijen. Een autobanden fabriek doet onderzoek naar de beste wegligging, test de kwaliteit van huidige producten en past technische vooruitgang toe op de eigen productlijn. Deze manier van innovatie leek tot nu toe altijd efficiënt. Een klein aantal experts maken beslissingen en professionals voeren deze door om tot een betere band te komen. Maar is dit statische business model nog wel levensvatbaar in de toekomst of kunnen de nieuwe business modellen die zich baseren op de wetenschap van velen, zo’n groot concurrentie voordeel halen dat zij een nieuw business tijdperk inluiden?

Wikinomics

Op 15 januari 2001 opent Wikipedia zijn interactieve deuren voor het grote publiek. Een database met een kleine duizend artikelen met het idee dat iedereen deze artikelen kan aanpassen, aanvullen of zelf nieuwe artikelen schrijven. Al snel groeit de website uit tot een fenomeen en bereikt het de 2.000.000 unieke, engelse artikelen, ongeveer een honderdvoud dan de tot dan toe meest gelezen encyclopedie Britannia.

Het succes is duidelijk. De massa weet meer dan het team achter de Brittannia encyclopedie. Echter, wikipedia is een service door en voor vrijwilligers. Er wordt niet tot nauwelijks geld verdient aan de dienst, en in 2006 leed het zelfs zoveel verlies dat het dreigde te sluiten. Met behulp van donaties gaat Wikipedia inmiddels door, maar de vraag rijst of er dus wel een business model gemaakt kan worden van ‘mass collaboration projects’. Als het grote succesverhaal van collective intelligence verlies draait, zijn veel mensen

De ‘Starfish Structure

De complete decentralisatie van de Wikinomics lijkt dus voorlopig nog niet levensvatbaar. Echter, dit is niet het enige model wat zich richt op de wetenschap van de massa, onze collectieve kennis. Een tweede model is meer een tussenstap en wordt inmiddels steeds vaker toegepast. Dit is de zogenaamde ‘Starfish Structure’. Decentralisatie van het bedrijf waar de waarde creatie plaatsvind in verschillende takken van het bedrijf die strategisch ‘tappen’ uit de kennis van velen. De kennis van de massa wordt verzameld en omgebogen tot een taak of dienst. Het best bekende voorbeeld van dit model is Google.

Google baseert het merendeel van zijn diensten niet op wat intern onderzocht is, maar wat de massa aangeeft te willen hebben. Zoekresultaten worden baseert op wat de massa de meest relevante informatie vind. Google Reader (iGoogle) laat gebruikers zelf het nieuws toevoegen wat ze willen lezen en gebruikt de informatie van velen om de echt relevante en populaire berichten uit te filteren voor Google News. De Google Translator stelt de gebruiker in staat vertalingen aan te passen en door te voeren. Hiermee heeft google de online taal barrière weten op te heffen door letterlijk elke pagina te kunnen vertalen naar een willekeurige taal, en deze vertalingen worden preciezer met de dag.

Open Source

Een derde methode is ‘Open Source’. Hiermee vraagt een ontwikkelaar de hulp van iedereen. Amateur, professional, hobbyist, iedereen is welkom mee te denken over hoe het product verbeterd kan worden. Echter, het verschil met Wikinomics is dat niet alle input gebruikt word. Er is nog steeds een groep professionals, ontwikkelaars, die een selectie maakt uit de aangereikte suggesties om zo tot een compleet product te komen.

Een voorbeeld hiervan is de browser Mozilla Firefox. Deze browser is opgezet door het bedrijf Mozilla, en vervolgens ontwikkeld door de open source community. Scripters, interaction designers, vormgevers en gewoon browser gebruikers van over de hele wereld hebben een aantal jaar ontwikkeld om tot de browser te komen. Inmiddels is de browser uitgegeven, en strijkt Mozilla per jaar 86 miljoen dollar op aan de tegenhanger van Internet Expolorer.

Omdat de browser is ontwikkeld door de early adopters van de doelgroep waarin het later geplaatst zou worden, sluit volgens velen de browser beter aan bij wat de doelgroep wil. Zo heeft Microsoft met de laatste release al de verbeteringen die Firefox had toegepast doorgevoerd in hun eigen browser (IE7).

Chris Anderson heeft vanaf het begin zijn theorie openbaar gemaakt. Hij heeft een blog voor aangemaakt en ging op internet in discussie met mensen, plaatste zijn artikelen en vroeg publiekelijk om feedback. Twee jaar later is alle feedback verzameld en brengt hij het boek ‘The Long Tail’ uit, een instant hit, en het marketingboek van 2006 (Business Book of the Year Award door Financial Times/Goldman Sachs).

Conclusie

Als we de drie modellen naast elkaar houden, kunnen we concluderen dat de decentralisatie van waardecreatie zoals in de Starfish structure de eerste stap is naar het tappen in de collectieve intelligentie. Het plaatsen van aanknopingspunten in de ‘massa’ om zo gezamenlijk tot een product te komen is echter niet nieuw, het is de basis van goed onderzoek, gebruikmakend van de collectieve intelligentie. Ik denk dat we dit kunnen omschrijven als realiteit. Velen zullen proberen te volgen in de voetstappen van successen als Google.

Het model van Wikipedia, de Wikinomics, lijkt voorlopig niet levensvatbaar. Het succes is on ontkenbaar in termen van de dienst, maar er is nog geen businessmodel gebaseerd op ongestructureerde waarde creatie. Het boek Wikinomics predict dat we in de toekomst meer Wiki ondernemingen zullen zien, maar ik heb mijn twijfels bij het succes omdat de waarde creatie volledig in handen ligt van de massa, die daar niets voor terug krijgen. Als er een zekere beloning voor de massa is, moet dit gecontroleerd worden en vervalt de kern van de Wiki theorie.

Daarom denk ik dat Open Source het meest relevante businessmodel voor de toekomst is. Door de doelgroep zelf mee te laten ontwikkelen maar dit wel zelf te reguleren ontstaat een product dat dicht op de consument staat. Door de sturing van waarde creatie door professionals kan er ook aan verdient worden, er is controle omdat in tegenstelling tot het Wikinomics verhaal, het product niet langer zo sterk is als de zwakste schakel. Deze regulering wordt inmiddels al breed toegepast, maar we zijn er nog lang niet. De toepassingen worden momenteel voor een groot deel geremd door bedrijven die huiverig zijn hun onderzoek en product ontwikkeling openbaar te maken, in verband met concurrentie. Maar naarmate open source producten gaan ontstaan van minder conservatieve bedrijven zal blijken dat deze een onontkoombaar concurrentie voordeel hebben, en zullen ook de gevestigde bedrijven moeten volgen.

Blue Ocean VS The Long Tail februari 10, 2008

Posted by rvdwal in Essay.
add a comment
Blue VS Long

Twee van de meest spraakmakende boeken in marketing van 2007 zijn Chris Andersons ‘The Long Tail’ en het boek ‘Blue Ocean Strategy’ van W. Chan Kim en Renee Mauborgne. De een is een martketing technishce trend/verschijnsel (the Long Tail), de ander een strategie om tot een nieuw, succesvol product te koment. Maar hoe verhouden deze twee boeken zich tot elkaar? Zijn het complementaire strategien of twee los staande verschijnselen?

The Long Tail

De Long Tail behoeft inmiddels nauwelijks nog introductie. Het boek heeft veel lof ontvangen voor het omschrijven van het economische gevolg van het wegvallen van de factor schaarste. De niche cultuur die doormiddel van internet net zo rendabel is als de mainstream, hit cultuur. Door de filtering en onbeperkte schapruimte op internet kan iedereen zijn of haar ‘niche’ producten vinden – waar vroeger deze uit de schappen werden gehaald omdat ze meer kosten dan opbrachten.

Blue Ocean Strategy

De Blue Ocean Strategy is een tactiek om, zoals het boek zelf zegt – niet de concurentie aan te gaan, maar de concurentie inrelevant te maken. Dit klinkt allemaal erg mooi, maar inweze zegt het niets anders dan op zoek te gaan naar nieuwe markten, door middel van positionering. Het opstellen van Unique Selling Points van producten zoals dat nog niet gebeurd is. De trend van vandaag (en ver daarvoor) is dat successen breed uitgemeten worden en er een hele batterij aan producenten volgt in de hoop een graantje te kunnen mee pikken, en zich verdringen rondom de bekende (grote) doelgroepen.

The Long Tail & Blue Ocean

Dit is dan ook precies waar de ‘Long Tail’ en de ‘Blue Ocean Strategy’ elkaar overlappen. Waar de Blue Ocean Strategy zich richt op het positioneren richting nieuwe markten, nieuwe niches om zo competitie te omzeilen, schrijft de Long Tail over de toenemende potentie van niche producten. De nieuwe markten zullen vooral leiden tot niche producten omdaat daar de competitie laag is, en de potentie hoog, in plaats van in de vaak keiharde concurentie in de ‘hit piek’ van de long tail – de zogenaamde ‘red oceans’.

Deze niche roducten worden met behulp van internet makellijker gevonden, en niches kunnen beter bereikt worden. Het is dus een stuk makkelijker jou eigen ‘Blue Ocean’ te vinden doormiddel van het het positioneren op kleine doelgroepen, ofh et herpositioneren van bestaande producten op doelgroepen die dit voorheen niet interessant vonden, zoals het ‘Cirque du Soleil’.

Concluderend kunnen we stellen dat de ‘Blue Ocean Strategy’ levensvatbaar is door het fenomeen zoals omschreven in de ‘Long Tail’. Waar vroeger nieuwe ‘Blue Ocean’ producten niet tot nauwelijks gevonden zouden worden door de doelgroep, is het door internet mogelijk deze aan te bieden en het juiste publiek te vinden.

SP terechte winnaar! november 7, 2007

Posted by rvdwal in Algemeen, Design, Essay.
add a comment

SP_NU_huisstyle 

Als het om PD en design gaat vind ik het persoonlijk belangrijk dat je nooit uit het oog verliest waar het om gaat. De effectiviteit van je campagne, en niet om je als reclamebureau eens lekker creatief te laten gaan met vormgeving. Als één campagne het thema van dit kwartaal PD bewezen heeft is het toch wel de campagne geweest van de SP. In effectiviteit de absolute uitblinker op tussen de Nederlandse Design Prijzen.

(meer…)

Essay: Love at First sight oktober 24, 2007

Posted by rvdwal in Design, Essay, Opdrachten.
add a comment

Lovebranding

Iedereen heeft er wel een, een product, dienst of merk dat je tegenover iedereen zal verdedigen sinds je het voor de eerste keer zag. Dit merk heeft zich zo sterk met jou verbonden dat kritische aantekeningen bij uitingen van het perk bijna als persoonlijk wodern opgevat. Maar wat schept zo’n band tussen mens en product en hoe maken marketiers gebruik hiervan en waarom?

(meer…)

Essay: De vrouw, de doelgroepen oktober 19, 2007

Posted by rvdwal in Design, Essay, Opdrachten, Trends & Strategy.
add a comment

Man VS Woman

Inmiddels kennen we het verhaal van Tom Peters. Ongelijkheid tussen man en vrouw is nog steeds een ernstig problem, en niet alleen in de Verenigde Staten. Echter, Tom Peters moet zijn boeken wel verkopen, en draaft naar mijn idee daarom nogal eens door. Onder het motto ‘opvallen’.  Zo ook zijn stelling dat mannen niet voor vrouwen kunnen ontwerpen. Ik denk dan ook niet dat we deze stelling letterlijk moeten bekijken, maar meer om eens na te denken wat mannen nu fout doen bij het ontwerpen voor vrouwen.

(meer…)

80% van de online bevolking zit in virtuele werelden in 2011. september 22, 2007

Posted by rvdwal in Algemeen, Essay, Trends & Strategy, wekelijkse posting.
add a comment

Dit is een voorspelling van het toonaangevende research en data centrum ‘Gartner‘. Zij baseren deze stelling op de ‘hype cyclus theory’, de theorie die in de herfst van 1999 het uiteenspatten van de internet ‘bubble’ voorspelde. Zo kruipen we over de komende periode van 4 jaar dichterbij Neil Stephensons visie van een alomvattende, digitale wereld; de Metaverse. Is deze voorspelling te optimistisch, of heeft Gartner een verklaring voor dit opvallend hoge percentage?

(meer…)

Wanted: Corporate Executive Designer september 18, 2007

Posted by rvdwal in Design, Essay, Hypes.
add a comment

Steve 

Na het succes van de iMac en de iPod hebben velen geprobeerd het succes van Apple te analyseren. Hoe is het ze gelukt het ‘hipste merk ter wereld’ te worden vanuit de positie waaruit ze kwamen. Van verslagen, stoffig en met uitsterven bedreigd tot een van de bekendste, meest genoemde multinationals ter wereld.

(meer…)

Innovatie zonder de klant is geen innovatie juli 3, 2007

Posted by rvdwal in Essay.
add a comment

luisteren1.jpg (meer…)

Innovatieve bedrijven: Microsoft juli 2, 2007

Posted by rvdwal in Essay.
add a comment

microsoft.jpg (meer…)

2 Brainstorm technieken juni 25, 2007

Posted by rvdwal in Essay.
add a comment

ideas.jpg (meer…)